شش و چارتا لاکی‌ 

سورمه پیش آمد

دوغی پیش رفت‌

بتا(به دوتا)آمد

به ستا(به سه‌تا)آمد و چارتا چین جاخا(خالی)

فیروزه چاتا و یکی پیش رفت‌

پیش رفت بتا(به دوتا)آمد

چاتا(چهارتا)رد یکی بید مشکی‌

دون بتا(به دوتا)رفت‌

آخرش یه(یکی)گرفت دوتا چین‌

لاکی هم آخرش یکی‌

دارچینی پیش رفت‌

سورمه‌ای بتا(به دوتا)آمد

چارتا(چهارتا)چارتا،سر

واکش یکی لاکی‌

دوتا سفید،آخرش به سه‌تا آمد

آخرش جاخا(خالی) واکش،پنچ اشکی،یکی بید مشکی


پی نوشت: شعرگونه‌های فرش در اکثر مناطق تولید فرش رایج است.استادکار برای‌ سرعت بخشیدن به بافت و پرهیز از اشتباه شاگردان، موارد بافتنی را با علایم‌ قراردادی به گزینش خامه‌های فرش می‌پردازد. سپس شاگرادان بافنده به پیروی از استادکار(خلیفه)به گره‌زنی قالی مبادرت می‌کنند. عمل استادکار شبیه رهبر ارکستر در موسیقی است و شعرگونه‌های بافت در واقع نوعی دستور العمل آهنگین‌ بافت فرش است.


آذرپاد،حسن و حشمتی رضوی،فضل الله.«فرشنامه ایران»،مؤسسه‌ مطالعات و تحقیقات فرهنگی(پژوهشگاه)،تهران 1372 به نقل از:عشرت رمضانی،(بافنده شعبه شرکت فرش کرمان)در دومین‌ نمایشگاه بزرگ فرش،تهران،شهریور 1372