شاید امشب که شبی پاییزیست
بتوان بوسه ی باران خدا را حس کرد

و نگاهی به لب پنجره ی عشق انداخت
و خدارا هم دید

شاید امشب همه ی خاطره ها زیر باران خدا زنده شود...
و مرا تا افق عشق به رویا ببرد

وچه زیبا می شد به تمنای همین قطره باران قشنگ ،
گوشه ی پنجره را باز کنیم ...

که گل قالی هم جرعه آبی بخورد ...
تا بدانیم که گلها همگی جان دارند ...

وبدانیم که نقش قالی ، طرح تو خالی نیست ،
طرحی از رویش گلهای خداست ...

پس همین گلهای ، روی قالی ها هم ، می تواند
تپش قلب طبیعت باشد ...

اگر از دیده ی احساس نگاهی بکنیم ...


شعر از امید غلامی شمس