گره می زنم کلام را

به یاد سکوتت

به آوای کلامت

درین تار تاریکی شب

می بافم این شعر پر شور را

به دریای آسمانی نگاهت

به سرخگون شرم گونه هایت

به امید آفتاب

آن دم که می رسد

مژده گستردن قالی تارو پودم

به پیشواز قدومت


شعر از حسام مشفق. برگرفته از وبلاگ انعکاس ها