ما انسانها همگی زندگیمون رو  مثل یه قالی باف می بافیم، و به پهنای دلمون یه فرشی داریم (فرش دل) هر کسی یه نقشی به فرش دلش زده و از یه رنگ یا رنگهای خاص استفاده کرده ، و هر کسی یه جوری می بافه ، یکی ریز یکی درشت یکی برجسته و ... ، یکی خودش زحمت کشیده و خودش نقش و نگارش و زده و با دل خودش بافته، یکی هم مثل فرشهای ماشینی، دیگران براش نقش زدن و بافتنش، خوبه که ما فرشهامون رو خودمون طراحی کنیم و طوری ببافیم که وقتی کسی میاد و میخواد پا رو دلمون بزاره گره های فرش دلمون پاشو اذیت نکنه، رنگهاشو طوری انتخاب کنیم که چشم کسی رو نزنه، لطافت خودش رو داشته باشه و کاری کنیم که همه جرات کنن پا رو فرش دل ما بذارن، میدونید که فرش خوب فرشیه که هر چی پا بخوره قشنگتر میشه. طوری ببافیم که خریدار داشته باشه .

میدونید چیه؟

من تا جایی که تونستم سعی کردم برای بافتن فرش دلم از رنگهای ملایم استفاده کنم، بعضی وقتها رنگ گلهای قالیم یه کمی پر رنگ و تند میشه ولی سعی میکنم رنگش رو تغییر بدم ملایمش کنم، یه وقتها کلاف قالی زندگی از دستم در میره خیلی سخته این موقع ، چون تا بیام کلاف مورد نظر رو از بین این همه کلافهای رنگارنگی که شبیه به هم هستش پیدا کنم کلی زمان از دست میدم، فقط باید حواسم و جمع کنم که یه وقت رنگ اشتباهی استفاده نکنم و کلاف قالی زندگیمو گم نکنم . آخه فرصت زیادی ندارم که بخوام اصلاحش کنم . امیدوارم فرش دلم خریدار داشته باشه 

 

راستی:

فرش دل شما چه رنگیه ؟ با چه نقش و نگاری میبافی ؟


برگرفته از وبلاگ اسیر زمان